Hoe beter kan je jaar beginnen, als sporter zijnde, dan deel te nemen aan een WK. Ik heb me het jaar daarvoor geplaatst voor de Lakeside 2008. Mijn droom kwam op 7 januari 2008 uit, ik mocht mijn eerste wedstrijd gooien op het legendarische podium van de Lakeside. Ik heb een ontzettend goede voorbereiding gekend, in de maand ervoor werd ik eerste in de poule van de Zuiderduin Masters 2007, met winst op Ted Hankey (5-0) en Niels de Ruiter (5-2). Helaas verloor ik daarna van de latere winnaar Gary Anderson, in de maand september maakte ik mijn debuut op een Grand Slam toernooi. Mijn eerste wedstrijd op de Lakeside was tegen landgenoot Mario Robbe. Ik had internationaal nog niet gewonnen van hem, gelukkig kwam daar een eind aan in januari, ik won de wedstrijd met 3-1. In de 2e ronde moest ik het opnemen tegen Scott Waites, door wat gemiste dubbels won Scott met 2-4 van mij. We gingen (wij zijn Frans van Gorkum, Robert van Kaam, Susan Buis en Erwin Renkema) met opgeheven hoofd naar huis. 
 
In februari stond de Dutch Open weer op de agenda, ik haalde mijn beste resultaat ooit, ik kwam tot de laatste 32. Verloor helaas van Martin Atkins, door wat dubbels te missen kon Martin de wedstrijd redelijk eenvoudig naar zich toe trekken. Maar voor het eerst had ik punten behaald op de Dutch Open. Maar 2008 stond niet alleen in het teken van geluk en blijdschap. Tevens in februari stond ons eerste poging van de IVF behandeling op het agenda, na 20 dagen spuiten van hormonen en veel pijn en 9 weken zwanger, kregen we slecht nieuws, een golf van verdriet en ongeloof ging door me heen en vooral door mijn vriendin. Nog maar nauwelijks alles op een rijtje te hebben gezet ging alles verder, de toernooien Open Schotland en Open Finland gingen puntloos voorbij. Tijdens de stromachtige Isle of Man kwam ik er achter dat ik een diepte punt in mijn vorm had bereikt, kon niks meer normaal raken en moest vaker aan mijn vriendin denken tijdens de toernooien. In maart stond er iets unieks op het agenda, ik was namelijk uitgenodigd voor een vriendschappelijke wedstrijd, op het podium waar ik aan het begin van het jaar mijn debuut mocht maken, tegen Engeland, wij waren met een team van Europa. Heb met de andere Nederlanders een super weekend gehad. Een week later stond de Spring Cup met het Nederlandse team weer voor de deur. Deze was als van oudst weer heel super gezellig. Ik proefde in dat weekend ook wat onbegrip over de aankomende selectie wedstrijden voor het Nederlands EK team. Open Engeland ging ook weer puntloos voorbij. Het eerst volgende toernooi was de Open Duitsland, samen met Barry Zander en Suus, gingen we die kant op, ik ging helaas net 1 ronde voor de punten eruit tegen Fred Peeper, 2-0 voor en 2-3 verliezen. Daarna verhuisde de circus naar Wales, vorig jaar was ik daar nog 3e geworden, vol vertrouwen ging ik daar naar toe en kwam weer met een koffer zonder punten thuis. Het werd tijd om punten te pakken, ik begon het jaar in de top 8 en stond op dit moment rond de 18 plaats. Een week later gingen we naar het altijd mooie Noorwegen, daar werd eindelijk weer eens een klein resultaat geboekt, bij de laatste 8 verloor ik helaas van Paul Handvidge, die uit eindelijk 2e werd. Na Noorwegen was Zwitserland aan de beurt, op de dag dat de openingswedstrijd was van het EK voetbal werd er door mij weer punten gehaald, ik behaalde daar de laatste 16, verloor weer eens met 2-3 (moet toch vaker op dubbels trainen) van Paul Gibbs. 
 
En toen was daar de welverdiende vakantie van 2 weken. Zon, Zee en Bier. Terug van vakantie was Wales nogmaals aan de beurt, voor dat ik het wist was het toernooi alweer voorbij en ging weer met lege handen naar huis. In de zomer is het altijd tijd voor Open Belgie, ik zat nog steeds (voor mijn gevoel) in een zware dip het wilde er maar niet uitkomen. In Belgie haalde ik de laatste 32, dit was goed voor punten, ik deed weer mee voor de Lakeside 2008. Vol goede moed reisde ik af naar Denemarken, samen met
Karin ten Kate. Weer ging het niet van een luie dakje, ik zat nu op een punt dat ik er geen zin meer in had. Een ruime maand later stond Engeland weer voor de deur. Ik ging toch nog een poging wagen met in mijn achterhoofd dat ik mijn lieve vriendin achter liet, die net weer begonnen was met het spuiten van hormonen voor onze tweede poging van een IVF behandeling. Tijdens dat toernooi vroeg ik me af waar ik mee bezig was, mijn vriendin zat thuis moeilijk te doen met alles en ik ga naar het buitenland om te darten. Ik verloor een wedstrijd voor de punten en ik had mijn beslissing genomen, dit was mijn laatste internationale toernooi van dit jaar, en wat er ook gebeurt volgend jaar is voor mijn vriendin. De tweede behandeling was niet aangeslagen en nu was ik echt ontdaan, wij vroegen ons af wat hebben wij misdaan om dit te verdienen?. 
 
Op dit moment ging ik wel iets beter gooien en begon toch een beetje te twijfelen, moest ik toch niet naar Frankrijk en Wales. Na een gesprekje met mijn vrienden heb ik besloten het niet te doen. En ineens was daar een klein lichtpuntje voor mij. Ik kreeg een wildcard voor de Zuiderduin Masters 2008. Wow, wat vond ik dat geweldig zeg, waar mijn carriere als internationale darter is begonnen gaf mij een vrij kaart. Geweldig. Aangezien ik aankomend seizoen geen internationale toernooien ging gooien en het voor mij dus geen zin had om naar Ierland te gaan, en wilde toch wedstrijd ritme opdoen, besloot ik mee te doen aan de 2 toernooien in Leiden van de PDC. Tot ieders verbazing haalde ik een van die toernooien de laatste 8. Voor de rest dacht ik nog niet aan een carriere bij de PDC. Door wat vrienden liet ik me informeren, deze haalde mij toch over om gewoon naar Duitsland te gaan en mee te doen aan het laatste toernooi van de PDC voor het WK. Er was veel geld te winnen, samen met Barry Zander gingen we op pad. Ik won mijn eerste ronde en dat was genoeg om 5e te worden op de Europese Order of Merit, en goed voor de SBS6 Wildcard. Na goed nagedacht te hebben (10 minuten) heb ik gekozen voor het hoogst haalbare een WK. Voor de organisatie van de Zuiderduin Masters was ik niet meer welkom, ook was ik niet welkom om mijn dart collegas te zien gooien. En dan voor je het weet heb je in 1 jaar 2 WK’s gegooid. Tijdens het PDC WK mocht ik, voor de 2e keer in de geschiedenis, tegen een vrouw, Anastasia Dobomyslova, deze won ik met 5-3. Mijn 2e partij ging helaas net aan verloren tegen Tony Eccles met 2-3. 
 
Rest mij alleen nog de mensen te bedanken die er in dit jaar klaar voor mij, en voor al voor ons, hebben klaar gestaan met alles. Ik kan jullie nooit terug betalen. BEDANKT.